![Forum Forum na temat przemocy w rodzinie Strona Główna](templates/subSilver/images/logo_NL_100.gif) |
Forum na temat przemocy w rodzinie Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" IPZ PTP www.niebieskalinia.pl
|
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat |
Autor |
Wiadomość |
nieblinia Administrator - Pracownik NL
![Administrator - Pracownik NL Administrator - Pracownik NL](http://www.forum.niebieskalinia.pl/images/rangi/prc1.gif)
Dołączył: 29 Gru 2005 Posty: 29
|
Wysłany: Sro Lip 22, 2009 15:31 Temat postu: Być mądrym jak dziecko |
|
|
Monika Ksieniewicz
Czy dzieciom da się wytłumaczyć trudne pojęcia, takie jak: demokracja, władza, prawa człowieka, feminizm? Jeśli mamy z tym problem, warto sięgnąć po dobrą ściągę, która nam w tym pomoże.
Liberałowie z niemieckiej partii FDP chcą przyznać prawo do głosowania dzieciom. Ma to być remedium na niekorzystne efekty starzenia się niemieckiego społeczeństwa. Pomysł jest o tyle kontrowersyjny, że do osiągnięcia przez dzieci pełnoletności, ich rodzice mieliby podwójny głos… Nie jest to może demokratyczne rozwiązanie, ale na pewno przyczyni się do dyskusji na temat roli dzieci w społeczeństwie. I na pewno zawsze warto rozmawiać z dziećmi na temat ich praw i obowiązków, na temat demokracji i w ogóle praw człowieka.
Inspiracją do takich rozmów i dla rodziców, i dla nauczycieli mogą stać się trzy nowości książkowe.
1. „Mała książka o demokracji” została napisana w Szwecji przez Sassę Buregren, ale powinny ją przeczytać dzieci we wszystkich krajach. Opowiada o tym, czym jest demokracja i jak dzieci mogą z niej korzystać. Wydanie polskie opowiada o małej Justynie, która mieszka w małej miejscowości we wschodniej Polsce. Ma siostry, które kocha, ale z którymi się czasem kłóci. Rodzice pracują, ale nie mogą zaspokoić wszystkich jej pragnień. Justynie |
leży na sercu los zwierząt bardzo źle traktowanych w okolicznych wsiach. I w ogóle – chce, by na świecie było lepiej.
Jej marzenia, opinie i problemy są ciekawe – widać, że jako osoba dorosła Justyna nie pozostanie bierna. Wyraża swoje opinie i uczy się, jak wpływać na otaczającą rzeczywistość, przy tym imponuje energią i pozytywnym nastawieniem do świata. Przypomina trochę zadziorną Pippi Langstrump z opowieści Astrid Lindgren.
Demokracji nie dostaje się jako daru. Trzeba się jej nauczyć, trzeba ją aktywnie współtworzyć. Inne dzieci mogą się uczyć zarówno od Justyny, jak i od Pippi. Książka opisuje ich pierwsze kroki i wytycza drogę, którą powinny pójść dzieci pragnące, by ich świat był lepszy.
Justyna postanawia dowiedzieć się, jak to jest z tą demokracją. W związku z tym układa listę rzeczy, które chciałaby zmienić. Rzeczy małych i dużych. Ale od czego zacząć? Z pomocą mamy zapisuje najpierw pytanie: „Gdzie i w jaki sposób podejmuje się decyzje?”.
Dziewczynka zaczyna od spraw, które są jej najbliższe, a więc własnej rodziny. Potem przechodzi dalej, wpisując na listę po kolei: szkołę, gminę, rząd, Unię Europejską i Organizację Narodów Zjednoczonych. W dalszej części książki razem z Justyną poznajemy wybitne osoby z różnych części świata, które przyczyniły się do tego, aby był on lepszy, i które jako cel swojego życia obrały walkę o szacunek dla drugiego człowieka. Zaskakujące jest to, że większość z nich to kobiety i dzieci.
„Mała książka o demokracji” uczy, co to jest demokracja i prawa człowieka, a odkrywczy i zaangażowany styl sprawia, że czyta się ją jednym tchem. Zachęca młodego czytelnika do walki o swoje prawa, uświadamiając mu, dokąd może się zwrócić, aby uczynić swój głos słyszalnym. Książkę zaczyna i kończy Konwencja Praw Człowieka ONZ. Warto dodać, że tematem przewodnim obrad Komisji Statusu Kobiet w ONZ w 2008 roku będzie „dziewczynka”, a prezydencja słoweńska w Unii Europejskiej zaczęła się od przygotowania raportu-analizy sytuacji dziewczynek w UE.
2. „Mała książka o feminizmie”
Kolejna książka opowiada o feminizmie. Jej autorka, Sassa Buregren, stawia wiele ważnych pytań i przytacza najistotniejsze fakty z historii feminizmu. Zosia, główna bohaterka, tak jak jej szwedzka koleżanka, nie jest feministką. Dopiero nią zostanie – prawie jak słynna kobieta z cytatu z „Drugiej płci” Simone de Beauvoir. Zosia uwielbia zadawać pytania. Nic dziwnego, w sumie „sofia” po grecku znaczy mądrość.
Historia zaczyna się, kiedy Zosia przy śniadaniu przegląda gazetę i zauważa zdjęcie ośmiu dostojnych panów w garniturach – przywódców G8. Czy to oni decydują o losach świata? Dlaczego na zdjęciu nie ma ani jednej kobiety? Zosi wydaje się to tak dziwne, że zaczyna własne śledztwo w tej sprawie. Czyżby kobiety nie chciały o niczym decydować? A może nie mogą? Czy zawsze tak było? Jakie były najwybitniejsze kobiety-przywódczynie w historii?
Oprócz odpowiedzi na te pytania, Zosia dowiaduje się, co robić, aby jej głos stał się słyszalny w różnych sytuacjach. Zadaje coraz więcej pytań. Dlaczego w gazetach, w których
opisuje się najważniejsze wydarzenia na świecie, na zdjęciach są przede wszystkim panowie w garniturach? Dlaczego dziewczynki traktuje się w szkole inaczej niż chłopców? Dlaczego to one mają być posłuszne, a chłopcom wybacza się różne figle? Dlaczego dziewczynki muszą się stosować do różnych „dziewczyńskich” nakazów, które stawiają im rodzice, a chłopcom pozwala się na bardziej swobodną zabawę?
Autorka obu książek jest pisarką i artystką. Jesienią 2002 roku za „Małą książkę o demokracji” otrzymała Nagrodę im. Linneusza, przyznawaną co roku przez Związek Bibliotekarzy Szwedzkich. Obecnie mieszka w Bua, na zachodnim wybrzeżu Szwecji, ma troje dzieci, męża i dwa koty.
Obie książki wydało wydawnictwo Jacek Santorski & Co.
3. „Moje Prawa i Moje Obowiązki. O Konwencji Praw Dziecka z Dziećmi” to książka, która powstała w ramach ogólnopolskiej kampanii społecznej pod takim samym tytułem. Kampanię przygotowało Stowarzyszenie na rzecz Dzieci i Młodzieży OKNA, a sfinansowało ją Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej w ramach Funduszu Inicjatyw Obywatelskich. Na warsztatach bazujących na rozmowach, interaktywnych ćwiczeniach i zabawach dydaktycznych, które obrazowały dzieciom najistotniejsze prawa i obowiązki zawarte w Konwencji Praw Dziecka (prawo do godności i szacunku, do życia i rozwoju, do ochrony przed dyskryminacją, do wolności, do ochrony przed agresją, do prywatności, do nauki, do życia w rodzinie), najmłodsi ilustrowali swój „odbiór” treści Konwencji. Po warsztatach odbyła się wystawa prac dzieci.
Okładkę do książki zaprojektował Andrzej Mleczko – rysownik, który nie pierwszy raz wypowiadał się na temat praw człowieka. W 2005 roku zilustrował kampanię billboardową na temat równego statusu kobiet i mężczyzn.
Książka stanowiła najistotniejszy element kampanii. Jej autorami są dzieci, które za pomocą rysunku mówią głośno o prawie do życia i rozwoju, o konieczności szacunku, o obawie przed dyskryminacją, o strachu przed przemocą, o przywileju nauki, akceptowaniu niepełnosprawnych, o potrzebie wolności, o pragnieniu życia i wychowania w rodzinie. Poruszają niezwykle istotne zagadnienia, stanowiące nie tylko idee propagowania praw dziecka. Wartości te są fundamentem respektowania praw człowieka. Mali autorzy informują o przysługujących im prawach, ucząc jednocześnie odpowiedzialności za te prawa w stosunku do innych. Przypominają o potrzebie dialogu, akceptacji i otwartości na drugiego człowieka, przy jednoczesnym szacunku dla samego siebie.
Jednak to wyłącznie od dorosłych zależy, czy dzieci wejdą w świat pełne wiary w siebie i siły wewnętrznej, wolne od przemocy, uprzedzeń i dyskryminacji. Pamiętajmy, że dzieci nie uczą się tego same – naśladują w tym świat dorosłych. W ramach Europejskiego Roku Równych Szans dla Wszystkich 2007 Departament ds. Kobiet, Rodziny i Przeciwdziałania Dyskryminacji w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej zlecił produkcję spotu telewizyjnego na ten temat. Spot można obejrzeć w telewizji, a także na stronie departamentu, www.dyskryminacja.gov.pl, ministerstwa – www.mps.gov.pl i portalu przeciw dyskryminacji www.multkulti.org.pl.
Czy dzieci będą świadome swoich praw, gotowe przyznać te prawa innym? Czy nauczone obowiązku wobec siebie, będą miały odwagę egzekwować je od innych? To na dorosłych spoczywa cała odpowiedzialność wykonania najpiękniejszego i najodważniejszego zadania w życiu – wychowania szczęśliwego człowieka – wolnego od uprzedzeń i stereotypów.
Autorka: Monika Ksieniewicz
Artykuł zamieszczony w numerze 1/54/2008 Dwumiesięcznika „Niebieska Linia”
www.pismo.niebieskalinia.pl
![](http://www.pismo.niebieskalinia.pl/images/logo.gif) |
|
Powrót do góry |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
mgrabas
Dołączył: 09 Sie 2008 Posty: 1516
|
Wysłany: Wto Maj 10, 2011 9:50 Temat postu: Być mądrym jak człowiek dojrzały |
|
|
w poniższym artykule przedstawiono próbkę trendów lansowanych przez ideologów Nowego Porządku Świata (New World Order)
"23 ”płcie kulturowe”?
Posted by Marucha w dniu 2011-05-10 (wtorek)
„Jeśli chodzi o kwestię ludzkiej płciowość, to mamy płeć męską i żeńską. To dobrze znany i potwierdzony fakt biologiczny. Z tego faktu wynika także to, że istnieje rodzina, która zapewnia ciągłość gatunku ludzkiego. Od rodziny zaś pochodzi społeczeństwo i państwo, które działa na rzecz dobra wspólnego i dla utemperowania ludzkiej natury. Nie ma w tym nic skomplikowanego. Tak się po prostu mają rzeczy” – pisze John Horvat z Amerykańskiego Stowarzyszenia Obrony Tradycji Rodziny i Własności (TFP).
„Jednak – dodaje – są tacy, którzy twierdzą, że ta klasyfikacja jest sztucznie wymyślona przez społeczeństwo”. Członek TFP zauważa, że Australijska Komisja Praw Człowieka, wyróżnia co najmniej 23 „płcie kulturowe” (genders).
Komisja nie uznaje oczywistego faktu, że na świecie są mężczyźni i kobiety, ale twierdzi, że płeć jest „konstruktem społecznym”, który ma się nijak do tego, ile „płci kulturowych” można wyróżnić w społeczeństwie. Dlatego też prezentuje własną klasyfikację.
Obok homoseksualistów, biseksualistów i transseksualistów komisja wymieniła: interseksualistów, panseksualistów, crossdresserów, drag king, drag queen, genderfluid, genderqueer, intergender, neutrois, itp. Krótko mówiąc, można by powiedzieć, że wyróżniła tyle „płci kulturowych”, ile jest możliwych dewiacyjnych zachowań seksualnych. Przykładowo tzw. gender fluid, to ktoś pomiędzy kobietą a mężczyzną, a panseksualista to ktoś, kto ma upodobania do wszystkiego, co istnieje (kobiety, mężczyźni, zwierzęta, rzeczy itp.). Nazwy pozostałych “genders,” wymienione w klasyfikacji komisji, lepiej przemilczeć. Dodajmy, że lista jest otwarta.
Członkowie australijskiej Komisji Praw Człowieka podkreślili, że wszystkie tzw. płci kulturowe zasługują na ochronę. Zachęcają osoby o różnych „genders” do składania zażaleń i informacji nt. form dyskryminacji oraz rodzaju prześladowania, z jakim się spotykają.
Horvat zauważa, że ta niezwykła płodność w tworzeniu tzw. genders (płci kulturowych), zamiast uznawania dwóch płci biologicznych, nie jest czymś nowym, a zwyczajnym przedłużeniem rewolucji seksualnej z lat 60. Wtedy, starano się o to, aby społeczeństwo zaakceptowało każdy rodzaj wolnej miłości między kobietą a mężczyzną. Teraz zaś, chce się zapewnić prawną ochronę wszelkim rodzajom stosunków seksualnych.
Stykając się z tak absurdalną klasyfikacją, Horvat pisze: „Pewnego dnia, kiedy rozsądek znów zwycięży, miejmy nadzieję, że wszystko powróci do początku, gdy Bóg stworzył mężczyznę i kobietę”.
Źródło: tfp.org, http://www.hreoc.gov.au, AS
http://www.piotrskarga.pl/ps,7152,2,0,1,I,informacje.html "
źródło: http://marucha.wordpress.com/2011/05/10/23-%e2%80%9dplcie-kulturowe%e2%80%9d/
ONZ na całym świecie wdraża ideologię New Age w postaci tzw. programów nauczania, dzieciom będzie robiona woda z mózgu już od przedszkola i trzeba mieć tego świadomość _________________ Co Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela. |
|
Powrót do góry |
|
![](templates/subSilver/images/spacer.gif) |
|
|
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
|
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
|